Tα δύσκολα δεδομένα για το μπάσκετ του Ηρακλή, παράλληλα με την άδεια της ΠΑΕ

Τα τελευταία χρόνια ο Ηρακλής πέρασε παράξενες και δύσκολες καταστάσεις. Οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το μπάσκετ πάλεψαν με πολύ αγάπη για το σύλλογο, αλλά εντέλει έγιναν σοβαρά λάθη. Όχι οικονομικά, όσο στο αγωνιστικό κομμάτι. Στην ανδρική ομάδα έτσι έχουν τα πράγματα. Στις γυναίκες όμως έχει «βαλτώσει» η κατάσταση και αυτό οφείλεται στην ασυνέπεια της πρώην διοίκησης του ΓΣ. Με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις υποσχέσεις του Τάσου Αδαμίδη.
Επίσης, μια νέα χρονιά στην Α2 ανδρών θα είναι δύσκολη. Αυτή τη φορά απαιτείται άμεση επιστροφή στην Α1 και παραμονή εκεί, με γερές βάσεις από την αρχή και όχι με πολλές αλλαγές. Το να λέμε γενικά και αόριστα για την αδιαφορία του κόσμου έχει κουράσει κατά τη γνώμη μου. Γιατί φέτος ήταν γεμάτο το γήπεδο πριν τιμωρηθεί η ομάδα. Η πρώτη τιμωρία έδειξε τον παραλογισμό κάποιων αρχών της χώρας μας. Μια από αυτές είναι ο ΕΣΑΚΕ. Ο οποίος ως σημειωτέων, πλήρωσε τα έξοδα της αποστολής του ΠΑΟΚ για το πρώτο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, για τους 4 των πλέι οφ της Α1. Η σοβαρότητα πάει περίπατο εδώ και πολύ καιρό.
Οι τάσεις αυτοκτονίας δε βοηθάνε και αυτό ισχύει για ότι έγινε στο ματς με τον Άρη. Η στάση της αστυνομικής διεύθυνσης και της ΚΑΕ Άρης ήταν προκλητική. Το τελευταίο ήταν δεδομένο ότι θα συμβεί. Οι ίδιες τάσεις υπάρχουν και στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ. Εμφανίζονται με διαφορετική μορφή και υπάρχει ευθύνη από τον επίσημο ΓΣ. Αν βασιστεί ο σύλλογος στα παιδιά που προέρχονται από τις υποδομές του, υπάρχει ευοίωνο μέλλον. Στους άνδρες η αγορά είναι μεγαλύτερη. Υπάρχουν κοινά σημεία. Μετράει η αξία, η σοβαρότητα και ο ψυχισμός των αθλητριών και των αθλητών. Δεν αρκεί μόνο να είναι Ηρακλάκια. Πρέπει να διακρίνεται η αγωνιστική προοπτική και η σωματική τους εκγύμναση. Όπως και τα αθλητικά προσόντα που έχουν. Ο Ηρακλής δε θέλει λαμόγια, αλλά ούτε και αδαείς.
Τέλος, ευθύνη του κόσμου είναι η στήριξη της μπουτίκ του συλλόγου και τα εισιτήρια διαρκείας. Η παρουσία του στο γήπεδο είναι πια δεδομένη. Να λέμε και τα θετικά για το λαό του συλλόγου. Είναι εύκολο να μας πνίξει η μιζέρια ή τα ευχολόγια. Δεν περισσεύει καιρός για πανικό.