Μπορούμε να ξεφύγουμε από το ποδόσφαιρο και οτιδήποτε συγκεκριμένο και να πάμε πιο πέρα. Όταν αυτός που προανέφερα και κάθε άτομο, δε σέβεται τη χαρά του άλλου λόγω πικρίας τότε έχει φθόνο. Και επειδή στην κοινωνία αυξήθηκαν οι υποκριτές, πρέπει να πούμε όχι στην κρίση του άλλου από την εμφάνιση αποκλειστικά. Ο σωστός οπαδός, μπορεί αν έχει να κερδίσει καιρό η ομάδα να αποδοκιμάσει. Ο κάφρος θα προσπαθήσει να χτυπήσει τους παίκτες της ομάδας του, προκειμένου να επιδείξει απαξίωση του αντιπάλου και άδικα στείρο μίσος προς πάσα κατεύθυνση. Αυτό που έκαναν μερικοί Αρειανοί το Σάββατο. Δεν το εστιάζουμε φυσικά στον Άρη.
Η αφορμή για να προσπαθήσω να θέσω αυτήν τη ματιά, είναι το κείμενο η Χαρά η αληθινή, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της περασμένης Κυριακής. Αρθρόγραφος της εφημερίδας είναι ο Μωυσής, γνωστός Αγειορίτης. Σύμφωνα με τη γνωστή σε πολλούς παραβολή του ''Τελώνου και φαρισαίου'', ο ένας έκανε καλό και ο άλλος μείωνε τον συνάνθρωπο του αυτόν για να φανεί πιο σωστός. Έτσι ο δήθεν κύριος, Γιάννης Κόντης, φέρθηκε με τις δηλώσεις περί κοινωνικών προκλήσεων και καταστροφής του ποδοσφαίρου. Και όλα αυτά επειδή ο Άρης βγήκε ουσιαστικά εκτός φετινών στόχων. Η πίκρα αποδεκτή, η αλαζονεία όμως ποτέ. Σε αυτό το κείμενο που παραθέτω, υπάρχει το ρητό ότι ο καθένας δικαιούται να χαίρεται για κάτι καλό, ακόμα κι αν δεν είναι θορυβώδης ή είναι πιο τυπικός στον τρόπο λειτουργίας του.
Επίσης, για να το καταλάβουνε όλοι έλεγε κάτι ένας Αμερικανός φιλόσοφος. ''Αll we are human beings''... Oπότε, όλα χαλάνε με ηθικοπλασίες ανάξιες και τη λογική του φαίνεσθαι δια του προσωπικού τρόπου, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ηθικό και ντόμπρο περιεχόμενο στη ψυχή. Έτσι έφτασε και αυτή η χώρα σε μια πάρα πολύ δυσμενή κατάσταση οικονομικά. Το χρήμα είναι το λιγότερο. Άλλα πράγματα δείχνουν το κατάντημα που κάθε περιοχή του κόσμου έχει. Έτσι και η Ελλάδα. Αυτό που έζησε ο κόσμος του Ηρακλή το καλοκαίρι, το φανερώνει απόλυτα. Αυτό πάει να γίνει και σε όλο το φάσμα της καθημερινότητας της πλειοψηφίας του λαού και της κοινωνίας μας.
Τέλος, όποιος κρίνει τους συνανθρώπους του χωρίς τιμιότητα για τα δικά του καθέκαστα, έχει χάσει προ πολλού το ουσιαστικό και ηθικό νόημα της ζωής. Αυτό που κάποιοι μας το καταλογίζουν αντίθετα ή επηρεάζουν εν μέρει συνειδήσεις. Δεν υπάρχει μόνο το εμπράγματο δίκαιο μας, υπάρχει και Θεός. Αυτό ξέρει και η Αυτόνομη Θύρα 10. Δε χρειάζονται λόγια. Η αντίσταση που είναι θεμιτή, δίνει απαντήσεις σε κάθε αυστηρό επικριτή. Είτε πέφτει σε λάθη είτε είναι επιτήδειος. Ακόμα και έμπρακτα σοφός στη ζωή του.